Zdolność ziaren pyłku do unoszenia się w powietrzu jest więc niezwykle wielka. Za to są te obiekty latające mikroskopijnie małe. Ziarno pyłku jodły ma średnicę około 0,15 mm, a kasztanowca zwyczajnego i większości wierzb mierzy jedynie dziesiątą część tej wielkości. Niewątpliwymi karłami są też przenoszone przez wiatr nasionka wielu storczyków. Pół miliona tych nasion waży tylko jeden gram. Są jednak olbrzymie w porównaniu z zarodnikami wielu grzybów, których średnica wynosi około pięciu tysięcznych milimetra. Dopiero 20 miliardów zarodników waży jeden gram. Opadają one oczywiście w powietrzu o wiele wolniej niż skądinąd tak dobrze do tego przystosowane ziarna pyłku. Spadając swobodnie w całkowicie spokojnym powietrzu z wysokości 6000 m, byłyby „w drodze" nie mniej niż 370 godzin, a więc dokładnie pół miesiąca, zanim osiadłyby na ziemi. Jak często jednak porwie je w trakcie tego wiatr wstępujący i uniesie ponad lądami i morzami? Kto by uważał, że wirujące w powietrzu ziarna pyłku, unosząca się w nim nasiona i odbywające tak dalekie podróże zarodniki grzybów to przecież tylko pył na wietrze, niech pomyśli o tym, co tutaj jest z taką łatwością przenoszone na największe odległości; ni mniej, ni więcej, jak szczegółowy „projekt architektoniczny", łącznie z dokładnym programem wzrostu i zachowania dla każdej konkretnej rośliny, każdego grzyba, storczyka i drzewa.
Pozostałe działy
Pylki
Zdolność ziaren pyłku do unoszenia się w powietrzu jest więc niezwykle wielka. Za to są te obiekty latające mikroskopijnie małe. Ziarno pyłku jodły ma średnicę około 0,15 mm, a kasztanowca zwyczajnego i większości wierzb mierzy jedynie dziesiątą część tej wielkości. Niewątpliwymi karłami są też przenoszone przez wiatr nasionka wielu storczyków. Pół miliona tych nasion waży tylko jeden gram. Są jednak olbrzymie w porównaniu z zarodnikami wielu grzybów, których średnica wynosi około pięciu tysięcznych milimetra. Dopiero 20 miliardów zarodników waży jeden gram. Opadają one oczywiście w powietrzu o wiele wolniej niż skądinąd tak dobrze do tego przystosowane ziarna pyłku. Spadając swobodnie w całkowicie spokojnym powietrzu z wysokości 6000 m, byłyby „w drodze" nie mniej niż 370 godzin, a więc dokładnie pół miesiąca, zanim osiadłyby na ziemi. Jak często jednak porwie je w trakcie tego wiatr wstępujący i uniesie ponad lądami i morzami? Kto by uważał, że wirujące w powietrzu ziarna pyłku, unosząca się w nim nasiona i odbywające tak dalekie podróże zarodniki grzybów to przecież tylko pył na wietrze, niech pomyśli o tym, co tutaj jest z taką łatwością przenoszone na największe odległości; ni mniej, ni więcej, jak szczegółowy „projekt architektoniczny", łącznie z dokładnym programem wzrostu i zachowania dla każdej konkretnej rośliny, każdego grzyba, storczyka i drzewa.
